In de eerste week hebben we allemaal onze 40ste bevalling gedaan. Nadien werd het opmerkelijk rustiger op verloskamer!

De zondag erop was het dan ook tijd om eens een uitstapje te maken met al onze vrienden. Met vijf moto's en 11 personen zijn we naar Tirya Bougou vertrekken. Na een super toffe rit door de Afrikaanse Savana kwamen we aan op onze bestemming. Na een plons in het zwembad en een wandeling door het park, was het tijd om samen te picknicken. Wat was het eten dat onze vrienden gemaakt hadden lekker. (En nee, eten en drinken uit het dorp leid niet tot diarree, we hebben die negen weken lang enkel last gehad van obstipatie. En daarvoor hadden we natuurlijk niks bij). De terugritwas door de regen nog toffer!

Donderdag was er nog eens een verassing in de verloskamer. Een vrouw bevalt vlotjes van haarkindje. Maar toen we de baarmoeder wildenmasseren om de placenta geboren te laten worden, leek de buik ons toch nog tamelijk dik. Oei er waren ook nog harttonen te vinden in die buik. Voor we hetgoed besefte waren we eenbevalling van een tweeling aan het doen. Gelukkig deden de baby's het goed en stelden ook de mama het goed.

Zaterdag was het onze laatsten avond in Koutienso. Daarom hadden we twee kippetjes gekocht en een paar pakjes spaghettie, die op overheerlijke malinese wijzen werden klaargemaakt. De porties waren wel ruim, maar hebben ons immens gesmaakt. Na het bekijken van enkele foto's op de laptop, werd het tijd om iedereen goedennacht te knuffelen.

Zondag vroeg in de morgen werden we vroeger dan gepland wakker, met het besef dat dit onze laatste uurtjes in dit schitterende dorp waren. Na een laatste keer brood met kirri-kaasjes te eten trokken we naar de straat. De wandeling naar de straat heeft nog nooit zolang geduurd en ging dan ook gepaard met vele stops. Ook toen we al op de straat stonden bleven er vrienden tevoorschijnkomen, waaronder talrijke kinderen. De nodige knuffels en kussen werden gegeven, enook hier en daar vloeiden ertranen. Nadat webijna twee uur gewacht hadden op een bus die nog een plaatsje vrij had, werd het afscheid onvermijdelijk. Wat gaan we al deze schitterende mensen missen!

Aangekomen in Segou, stondenons al bekenden op te wachten. Ze droegen als ware gentlemans onze bagage en we werden al meteen uitgenodigd voor een tochtje met de Piroque. Om15u vertrokken we. Wat was het een zalig en ontspannen boottochtje naar het pottenbakkersdorp. Tijdens de rondleiding van de gids, hadden wedadelijk weer een horde kinderen achter ons lopen. (Wat deed ons dit weer deugd). De eerste souveniers werdenn gekocht en nadien werd het tijdom weer terug te keren en nog een plons in het zwembad te nemen. Toen hebben welekker gegeten en ons een lekkere Malibu besteld (De ultieme mannier om te debriefen en te bekomen van deze bewogen dag!)

Wist je dat:

We een unieke,onvergetelijke, formidabele, zeer geslaagde (S+), mooie, intense en zoveel meer dan alleenmaar een stage hebben beleefd! Walaai!!!!!!